Şifa duası mutlaka abdestli mi okunmalıdır?

Hayır, şifa duası okumak için abdestli olmak bir şart değildir. Ancak dua bir ibadet olduğu için abdestli, kıbleye yönelik ve huşu içinde olmak, duanın adabındandır ve kabulüne vesile olabilecek güzel bir davranıştır. Abdestsiz de her an ve her yerde dua edilebilir.

Hasta olmayan biri başkası için şifa duası okuyabilir mi?

Elbette. Bir Müslümanın, din kardeşine gıyabında (onun haberi olmadan) yaptığı dua, en makbul dualardandır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), 'Bir Müslümanın, din kardeşi için gıyabında yaptığı dua kabul olunur. Onun başucunda görevli bir melek vardır. Kardeşi için hayır dua ettikçe, melek, ‘Âmin, aynısı sana da verilsin’ der.' (Müslim, Zikir, 86) buyurmuştur. Bu nedenle hasta olan sevdiklerimiz için dua etmek çok kıymetlidir.

Sadece dua edip doktora gitmemek doğru mudur?

Kesinlikle doğru değildir. İslam, hem maddi sebeplere sarılmayı (tedavi olmayı) hem de manevi sebeplere (duaya) başvurmayı emreder. Peygamberimiz (s.a.v.), 'Ey Allah'ın kulları, tedavi olunuz!' buyurarak hekime gitmeyi teşvik etmiştir. Sebepleri terk ederek sadece dua ile beklemek, tevekkül değil, tembelliktir. Doğru olan, tıbbi tedaviyi eksiksiz uygularken bir yandan da dua ile Allah'tan şifa dilemektir.

Şifa duaları belirli sayılarda mı okunmalıdır?

Peygamberimiz'den (s.a.v.) belirli bir sayı ile tavsiye edilen dualar (örneğin ağrı için 7 kere okunması tavsiye edilen dua gibi) o sayılarda okunmalıdır. Ancak genel şifa duaları için belirli bir sayı şartı yoktur. Önemli olan sayıların çokluğundan ziyade, duanın samimiyetle, ihlasla ve manasını düşünerek yapılmasıdır. Dilediğiniz kadar tekrar edebilirsiniz.

Şifa ayetlerini muska olarak üzerimde taşımak caiz midir?

Bu konuda İslam alimleri arasında farklı görüşler vardır. İçinde sadece Kur'an ayetleri veya me'sur duaların bulunduğu ve bir koruyucu kılıf içinde taşınan muskaların (tamîme) caiz olduğunu söyleyen alimler (özellikle Hanbelîler) vardır. Ancak şirke yol açabileceği, Kur'an'a saygısızlık ihtimali taşıdığı ve Peygamberimiz'in genel olarak muskaları yasaklayan hadisleri (şirk içerenler kastedilerek) sebebiyle bunu doğru bulmayan alimler de (bazı Hanefîler gibi) çoğunluktadır. En güvenli yol, ayetleri taşımak yerine, onları okuyarak ve anlayarak doğrudan Allah'a sığınmaktır.

Gayrimüslim birinin şifası için dua edilebilir mi?

Evet, edilebilir. İslam alimleri, gayrimüslim bir kimsenin hidayete ermesi ve dünyevi sıkıntılarının (hastalık, fakirlik gibi) giderilmesi için dua etmenin caiz olduğunu belirtmişlerdir. Bu, İslam'ın rahmet ve merhametinin bir göstergesidir. Ancak onlar için mağfiret (bağışlanma) dileğinde bulunulmaz, çünkü mağfiret imana bağlıdır.

Hangi vakitlerde şifa için dua etmek daha faziletlidir?

Dua her zaman edilebilir, ancak bazı vakitler ve durumlar duanın kabulü için daha ümit vericidir. Bunlar; gecenin son üçte birlik kısmı (seher vakti), farz namazların sonrası, ezan ile kamet arası, Cuma günündeki icabet saati, oruçlu iken iftar vakti ve secde anıdır. Bu kıymetli vakitleri şifa duaları için değerlendirmek çok faziletlidir.

Şifa duasının etkisi ne zaman görülür?

Duanın kabulü ve etkisinin ne zaman görüleceği tamamen Allah'ın takdirindedir. Bazen dua anında kabul olur, bazen bir süre sonra, bazen de Allah o duaya karşılık dünyada istenen şeyi değil, ahiret için daha hayırlı bir sevap verir veya kişiden bir kötülüğü uzaklaştırır. Kulun görevi, sabırla ve ümitle duaya devam etmektir. Duanın kendisi zaten bir ibadettir ve mümin asla karşılıksız kalmaz.

Şifa Duası: Hadis ve Ayetlerle Şifa Bulmanın Yolları

Kıymetli kardeşlerim, Allah'ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun. İslam inancında dua, kulun Rabbiyle olan en mahrem, en samimi bağıdır. O, acizliğimizi idrak edip Kudret Sahibine sığınma eylemidir. Özellikle sağlık sorunları yaşadığımız, bedenen veya ruhen imtihan edildiğimiz zamanlarda şifa dualarına başvurmak, hem manevi bir destek sağlar hem de iç huzurumuzu artırır. Bu yazımızda, Nebiyy-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) dilinden dökülen inci tanesi duaları, Kur'an'ın şifa yüklü ayetlerini ve bu konunun derinliklerini bir hoca-talebe sohbeti sıcaklığında ele alacağız. Unutmayın, hekim ilacı verir, ama asıl şifayı veren, 'eş-Şâfî' olan yalnızca Allah'tır (c.c.).

Şifa duası yazılı olduğu bir levha, altın rengi detaylar, İslami motifler

Peygamber Efendimiz'in (s.a.v) Dilinden Meşhur Şifa Duası

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.)'in çeşitli hadis-i şeriflerinde geçen ve asırlardır Müslümanlar tarafından şifa niyetiyle okunan dualar mevcuttur. Bunların en bilineni ve sahih kaynaklarda en sık geçeni, annemiz Hz. Aişe'nin (r.a.) bizlere aktardığı duadır.

Arapça Okunuşu:

“Ezhibil-be’se rabben-nasi eşfi ve enteş-şafi la şifae illa şifauke şifaen la yuğadiru sekama.”

Türkçe Anlamı:

“Ey insanların Rabbi! Bu hastalığı gider, şifa ver. Şifa veren ancak sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Öyle bir şifa ver ki, hiçbir hastalık bırakmasın.”

Bu duayı okurken içtenlikle ve samimiyetle Allah'a (c.c.) yönelmek, şifanın en önemli adımlarından biridir. Bu duanın kaynağı, en güvenilir hadis kitaplarımızdan olan Buhârî ve Müslim'de geçmektedir. Hz. Aişe (r.a.) validemiz, Resûlullah'ın (s.a.v.) ailesinden biri hastalandığında sağ eliyle hastayı sıvazlayarak bu duayı okuduğunu bizlere bildirmiştir. (Buhârî, Tıbb, 38; Müslim, Selâm, 46). Bu, duanın sadece sözden ibaret olmadığını, aynı zamanda şefkatli bir dokunuşla, fiili bir ilgiyle birleştiğini gösteren nebevî bir inceliktir.

Şifa Duasının Faziletleri ve Önemi

Şifa duasının faziletleri saymakla bitmez. Bu dua, sadece fiziksel rahatsızlıklar için değil, aynı zamanda ruhsal sıkıntılar için de bir şifa kaynağıdır. Gelin bu faziletleri biraz daha derinlemesine tefekkür edelim:

Tevhid İnancının Tazelenmesi: Dua, 'eş-Şâfî' (Şifa Veren) isminin yegâne sahibinin Allah olduğunu ikrar etmektir. 'La şifae illa şifauke' (Senin şifandan başka şifa yoktur) derken, sebeplere takılıp kalmaktan kurtulur, doğrudan Müsebbibü'l-Esbâb'a (sebepleri yaratana) yöneliriz. Bu, tevhidin ta kendisidir.
Hastalara Şifa ve Teselli: En temel fazileti, Allah'ın izniyle hastalara şifa olmasıdır. Dua, modern tıbbın da kabul ettiği gibi, moral ve motivasyonu artırarak iyileşme sürecine pozitif katkı sağlar. Hastalıkla gelen çaresizlik hissine karşı en güçlü umut ışığıdır.
Ruhsal Sükunet ve Metanet: Hastalık, sabır imtihanıdır. Dua, bu zorlu süreçte kalbi huzura kavuşturur, stresi ve anksiyeteyi azaltır. Kişi, kendisinden daha büyük bir güce sığındığını hissederek metanet kazanır.
Allah'a Yakınlık ve Kulluk Bilinci: İnsanın en aciz olduğu anlardan biri, hastalık anıdır. Bu acziyet, kibri kırar ve kulu Rabbine yaklaştırır. Dua etmek, bu yakınlaşmanın en somut yoludur.
Günahlara Kefaret Olması: Peygamberimiz (s.a.v.) şöyle buyurur: “Müslümana isabet eden hiçbir yorgunluk, hastalık, tasa, keder, eziyet ve gam yoktur ki, Allah buna karşılık onun hatalarından bir kısmını bağışlamasın.” (Buhârî, Merdâ, 1). Hastalık anında yapılan dua, bu süreci bir arınma vesilesine dönüştürür.

Unutmayın, dua ederken namaz vakitlerini gözetmek ve abdestli olmak, duanın kabulüne yardımcı olabilecek güzel âdâbdandır.

Kur'an-ı Kerim: Müminler İçin En Büyük Şifa

Cenâb-ı Hak, Kur'an-ı Kerim'i sadece bir hidayet rehberi değil, aynı zamanda müminler için bir şifa ve rahmet kaynağı olarak göndermiştir. Nitekim İsra Suresi'nde, “Biz Kur'an'dan, müminler için şifa ve rahmet olan şeyler indiriyoruz.” (İsra 17:82) buyrulur. Bu ayet Medine'de nazil olmuştur ve Kur'an'ın hem manevi hastalıklara (şirk, nifak, haset gibi) hem de Allah'ın izniyle bedeni hastalıklara şifa olduğuna işaret eder. İmam Kurtubî tefsirinde, Kur'an'ın kalplerdeki cehaleti ve şüpheyi gideren bir şifa olduğunu, aynı zamanda rukye yoluyla bedeni hastalıklara da şifa vesilesi olabileceğini belirtir. İşte bu manevi eczaneden bazı şifa ayetleri:

1. Fatiha Suresi: Kur'an'ın özü olan Fatiha, 'eş-Şâfiye' (Şifa Veren) ve 'er-Rukye' (Rukye Suresi) olarak da isimlendirilir. Sahabeden bir grubun, bir kabile reisini Fatiha Suresi'ni okuyarak tedavi etmesi ve Peygamberimiz'in (s.a.v.) bu durumu onaylaması meşhur bir hadisedir (Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân, 9). Fatiha, hem bir dua, hem bir sığınma, hem de tam bir teslimiyetin ifadesidir.
2. Şuara Suresi, 26:80: Hz. İbrahim'in (a.s.) dilinden dökülen bu inci, tevhidin zirvesidir: "Hastalandığımda O bana şifa verir." (وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ). Mekkî olan bu suredeki ayet, hastalığı kendi nefsine, şifayı ise mutlak surette Allah'a nispet etme edebini öğretir. Fahreddin Râzî, bu ayetin tefsirinde, insanın hastalığın sebeplerini araştırması gerektiğini ancak şifayı verenin sadece Allah olduğunu asla unutmaması gerektiğini vurgular.
3. Tevbe Suresi, 9:14: "...ve yeşfi sudûra kavmin mu'minîn" (...ve mümin bir topluluğun gönüllerine şifa versin/ferahlık versin). Medenî olan bu ayet, ilk bakışta savaş sonrası kazanılan zaferle müminlerin kalplerinin ferahlaması olarak anlaşılır. İmam Taberî, bu 'şifanın', müminlerin düşmanlarına karşı duydukları öfke ve sıkıntının giderilmesi olduğunu belirtir. Bu da bize gösteriyor ki Kur'an, sadece bedeni değil; öfke, kin, tasa gibi kalbi ve ruhi sıkıntılar için de bir şifadır.
4. Nahl Suresi, 16:69: "...Onların (arıların) karınlarından renkleri çeşitli bir şerbet (bal) çıkar ki, onda insanlar için şifa vardır." (فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ). Mekkî olan bu ayet, doğrudan maddi bir şifa kaynağına, bala işaret eder. İbn Kesîr, bu ayetin tefsirinde balın birçok hastalık için şifa olduğuna dair nebevî tavsiyelere yer verir. Bu, Allah'ın şifayı hem dua gibi manevi yollarla hem de bal gibi maddi sebeplerle yarattığını gösteren harika bir örnektir. Tedavi ile tevekkülün birleşimidir.
5. Fussilet Suresi, 41:44: "De ki: O (Kur'an), inananlar için bir hidayet ve şifadır." (قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ). Mekkî olan bu ayet, Kur'an'ın şifa oluşunun iman şartına bağlı olduğunu vurgular. İman eden bir kalp için Kur'an'ın her harfi bir hidayet nuru ve şifa kaynağıdır. İman etmeyenler için ise körlük ve sağırlıktır. Şifa, ancak ona kalbini açana nasip olur.

Bu ayetleri okurken, kalbinizi Allah'a (c.c.) açın ve şifa dileyin. Ayrıca, Muavvizeteyn olarak bilinen Felak Suresi ve Nas Suresi de her türlü şerden, nazardan ve vesveseden korunmak için okunabilecek en etkili surelerdendir.

Hat sanatı ile yazılmış şifa ayeti, yeşil ve altın renk tonları

Rukye (Okuyarak Tedavi) ve Fıkhî Boyutu

Kardeşlerim, şifa niyetiyle Kur'an ayetleri veya me'sûr (Peygamberimiz'den rivayet edilen) duaları okumaya 'rukye' denir. Bu, İslam'ın onayladığı bir tedavi yöntemidir. Ancak her konuda olduğu gibi bu konuda da bazı sınır ve kurallar vardır. Fıkıh alimlerimiz, rukyenin caiz olabilmesi için üç temel şart üzerinde ittifak etmişlerdir:

Allah'ın Kelamı veya İsim ve Sıfatlarıyla Olması: Okunan metin, Kur'an ayetleri, Allah'ın Esma-i Hüsna'sı veya manası anlaşılır, dine aykırı olmayan dualar olmalıdır. Anlamsız sesler, bilinmeyen isimler veya şirk içeren ifadelerle yapılan okumalar kesinlikle haramdır ve cahiliye dönemi büyüsüne benzer.
Manasının Anlaşılır Olması: Okunan metin Arapça ise veya başka bir dilde ise manasının biliniyor olması gerekir. Ne okuduğunu bilmeden, sırf gizemli olduğu için bir şeyler okumak doğru değildir.
Şifayı Verenin Allah Olduğuna İnanılması: En önemli şart budur. Okuyan kişinin de, kendisine okunan kişinin de, okunan ayet veya duanın bizatihi kendisinin şifa verdiğine değil, şifayı yaratanın yalnızca Allah olduğuna, bu okumanın ise sadece bir sebep ve dua olduğuna kalpten inanması gerekir.

Bu üç şarta riayet edildiği sürece dört mezhep imamı da rukyenin meşru olduğu konusunda hemfikirdir:

Hanefî Mezhebi: Yukarıdaki şartlar dahilinde rukyeyi caiz görürler. Özellikle şirk unsuru içermemesine ve şifanın Allah'tan beklendiğine vurgu yaparlar.
Şâfiî Mezhebi: İmam Nevevî gibi büyük Şâfiî alimleri, bu üç şartı taşıyan rukyenin icma ile caiz olduğunu belirtirler. Hatta Fatiha Suresi ile rukye yapmanın sünnet olduğunu ifade ederler.
Mâlikî Mezhebi: İmam Mâlik, başlangıçta cahiliye adetlerine benzeme endişesiyle rukyeye karşı biraz daha mesafeli durmuş olsa da, genel olarak Mâlikî alimleri de şartlarına uyulduğu takdirde rukyenin caiz olduğunu kabul etmişlerdir. Özellikle Esma-i Hüsna ile rukye yapmayı teşvik ederler.
Hanbelî Mezhebi: Hanbelîler, bu konuda rivayetlere en sıkı bağlı olan mezheptir. Peygamberimiz'den ve sahabelerden gelen tüm sahih rukye rivayetlerini delil kabul eder ve bu uygulamayı teşvik ederler.

Dolayısıyla, doğru bir niyet ve usulle yapıldığında rukye, meşru bir manevi tedavi yöntemidir. Ancak bunu bir meslek haline getiren, insanları aldatan veya dinin ruhuna aykırı uygulamalar yapan şarlatanlardan uzak durmak gerekir.

Tedavi ve Tevekkül Dengesi: Tıbb-ı Nebevî Perspektifi

Aziz kardeşlerim, dinimiz dua ve tevekkülü emrederken, sebeplere sarılmayı, yani modern tıbbın imkanlarından faydalanmayı da emreder. Bu ikisi arasında bir çelişki değil, tam bir uyum vardır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hekim değildi, ancak onun sağlıkla ilgili tavsiyeleri 'Tıbb-ı Nebevî' (Peygamber Tıbbı) olarak bir ilim dalı haline gelmiştir. Onun bu konudaki en temel prensibi şudur: “Ey Allah’ın kulları, tedavi olunuz! Zira Allah, yarattığı her bir hastalık için mutlaka bir de şifa (veya deva) yaratmıştır.” (Tirmizî, Tıbb, 2; Ebû Dâvûd, Tıbb, 1).

Bu hadis-i şerif, bize şu muazzam dengeyi öğretir:

Tedavi Olmak Bir Emirdir: Hastalandığımızda 'kaderim buymuş' deyip oturmak, İslam'ın tevekkül anlayışına uymaz. Aksine, şifayı aramak, doktora gitmek, ilacı kullanmak bir kulluk görevidir. Çünkü şifayı yaratan Allah, o şifaya ulaşmak için hekimi ve ilacı da birer sebep olarak yaratmıştır.
Tevekkül, Sebeplere Sarıldıktan Sonradır: Gerçek tevekkül, elinizden gelen tüm sebeplere (doktora gitmek, ilacı kullanmak, perhiz yapmak vb.) sarıldıktan sonra, sonucu kalbî bir huzurla Allah'a havale etmektir. Sebepleri terk etmek tevekkül değil, tembelliktir.
Dua, Tedavinin Manevi Boyutudur: Maddi tedavi devam ederken, dua ile manevi tedavi de ihmal edilmemelidir. Dua, doktorun eline şifa, ilaca tesir vermesi için Allah'a yalvarmaktır. Dua, tedavinin ruhudur. Biri bedene, diğeri ruha hitap eder ve ikisi birleştiğinde tam bir şifa süreci ortaya çıkar.

Unutmayalım ki, Hz. Eyyûb (a.s.) hastalığı boyunca sabırla dua etmiş, ama aynı zamanda Allah'ın emriyle ayağını yere vurarak çıkan sudan içmiş ve yıkanmıştır (Sâd 38:42). Bu, dua ile fiili sebebe sarılmanın en güzel Kur'anî örneğidir.

Şifa İçin Diğer Önerilen Dualar

Yazımızın başında zikrettiğimiz meşhur dua dışında, Peygamberimiz'den (s.a.v.) ve Kur'an'dan bizlere ulaşan başka şifa vesileleri de vardır:

Cibril'in (a.s) Rukyesi: Peygamberimiz (s.a.v.) rahatsızlandığında Cebrail (a.s) gelip ona, “Bismillâhi erkîke, min külli şey'in yü'zîke, min şerri külli nefsin ev aynin hâsidin, Allâhü yeşfîke, bismillâhi erkîke” (Allah’ın adıyla sana okuyorum. Sana eziyet veren her şeyden, her kötü nefisten veya hasetçi gözün şerrinden Allah sana şifa versin. Allah’ın adıyla sana okuyorum) duasını okumuştur. (Müslim, Selâm, 40). Bu dua özellikle nazar ve genel rahatsızlıklar için çok etkilidir.
Ağrıyan Yere El Koyarak Okunacak Dua: Sahabeden Osman b. Ebi’l-Âs (r.a.), vücudundaki bir ağrıdan şikayet edince, Peygamberimiz (s.a.v.) ona şu tavsiyede bulunmuştur: “Elini vücudunun ağrıyan yerine koy ve üç defa ‘Bismillah’ de. Sonra yedi defa ‘Eûzü billâhi ve kudretihî min şerri mâ ecidü ve ühâzirü’ (Hissettiğim ve sakındığım şeyin şerrinden Allah’a ve O’nun kudretine sığınırım) de.” (Müslim, Selâm, 67). Bu, çok pratik ve kişisel bir tedavi yöntemidir.
Yunus Peygamberin Duası (Dua-i Kerb): “Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü mine’z-zâlimîn” (Senden başka ilah yoktur. Sen her türlü noksanlıktan uzaksın. Şüphesiz ben zalimlerden oldum) (Enbiyâ 21:87). Bu dua, her türlü sıkıntı, keder ve hastalık için okunabilecek en kapsamlı dualardandır. Peygamberimiz (s.a.v.), “Her kim bu duayı yaparsa, Allah onun sıkıntısını giderir” buyurmuştur (Tirmizî, Deavât, 82).

Bu duaları okurken, anlamlarını düşünmek ve kalpten inanarak dua etmek önemlidir. Ayrıca, Allahümme Salli gibi salavatlar ve Rabbena duaları da duanın kabulüne vesile olan faziletli zikirlerdir.

Eski bir el yazması Kur'an sayfası, şifa ayetleri

Pratik Uygulama: Şifa Duasını Hayatınıza Nasıl Entegre Edebilirsiniz?

Kıymetli kardeşim, ilim öğrenmek güzeldir ama asıl olan onu hayata geçirmektir. Şifa duasını ve ayetlerini günlük yaşantımıza dahil etmek, bu manevi hazineden istifade etmemizi sağlar. İşte size birkaç pratik tavsiye:

Namaz Sonrası Rutini: Her farz namazdan sonraki tesbihatın ardından, kendiniz, aileniz ve tüm hasta müminler için kısaca şifa duası yapmayı alışkanlık haline getirin. Özellikle sabah namazından sonra yapılan dualar çok bereketlidir. Bu, güne manevi bir koruma kalkanıyla başlamanızı sağlar.
Hasta Ziyareti Adabı: Bir hastayı ziyarete gittiğinizde, ona sadece geçmiş olsun demekle kalmayın. Peygamberimizin sünnetini ihya edin. Mümkünse sağ elinizi hastanın alnına veya ağrıyan yerine koyarak (mahremiyet sınırlarına dikkat ederek) ve sesli bir şekilde onun duyacağı gibi şifa duasını okuyun. Bu, hastaya hem moral verir hem de sünnete uymanın bereketini getirir.
Suya Okuma Usulü: Alimlerimiz, selef-i salihinden gelen bazı uygulamalara dayanarak, bir bardak temiz suya şifa ayetlerini (Fatiha, Ayete'l-Kürsi, İhlas, Felak, Nas) ve şifa dualarını okuyup ardından o suyu hastaya içirmenin veya hastanın yüzüne/vücuduna sürmenin faydalı olabileceğini belirtmişlerdir. Burada da şifayı veren sudan değil, suya okunan kelamın sahibi olan Allah'tan bilinmelidir.
Gece Yatmadan Önce: Peygamberimiz (s.a.v.), gece yatağına girdiğinde avuçlarını birleştirir, İhlas, Felak ve Nas surelerini okuyup avuçlarına üfler, sonra da başından başlayarak ulaşabildiği yere kadar bütün vücudunu sıvazlardı. Bunu üç kere tekrar ederdi (Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân, 14). Bu sünneti, şifa niyetiyle yapmak, geceyi manevi bir zırh içinde geçirmeye vesile olur.
Zor Anlarda İlk Sığınak: Başınız ağrıdığında, mideniz bulandığında veya herhangi bir yerinizde bir sancı hissettiğinizde, ilaçtan önce dilinize şifa duasını getirin. Osman b. Ebi’l-Âs'a öğretilen duayı tatbik edin. Bu, acziyet anında ilk olarak Rabbini hatırlama ve O'na sığınma şuurunu geliştirir.

Bu ipuçları sayesinde, şifa duasını hayatınızın ayrılmaz bir parçası haline getirebilir, hem kendiniz hem de sevdikleriniz için bir rahmet vesilesi olabilirsiniz.

Editörden Not: Bir Hocaefendi'nin Gözünden Şifa Arayışı

Yıllardır bu kürsülerde, bu sıralarda sizlerle hemhal olurken en çok karşılaştığım imtihanlardan biri de şüphesiz hastalıklar olmuştur. Kimi evladı için, kimi annesi için, kimi de kendi bedeni için gözyaşlarıyla gelir, bir dua ister. Bu anlarda dilimizden şifa duaları dökülürken, kalbimizden geçenleri de sizlerle paylaşmak isterim. Kardeşlerim, hastalık bir musibet gibi görünse de, hikmet gözüyle bakıldığında içinde nice rahmetler barındıran bir elçidir. O, bize faniliğimizi, acizliğimizi hatırlatan bir hocadır. Sağlıklıyken unuttuğumuz nefes almanın, yürümenin, görmenin ne büyük birer nimet olduğunu bize öğretir. Gaflet uykusundan uyandırır, bizi seccadeye ve duaya daha çok yaklaştırır.

Unutmayın, şifa duasının kabulündeki en büyük sır, teslimiyettir. 'Ya Rabbi, ben elimden geleni yaptım, hekime gittim, ilacımı alıyorum. Ama biliyorum ve iman ediyorum ki, şifayı yaratacak olan ancak Sensin. Senin takdirine razıyım. Bu hastalık günahlarıma kefaret olacaksa, sabır ver. Derecemi yükseltecekse, şükür nasip et. Eğer hakkımda hayırlı olan şifa ise, eş-Şâfî isminle tecelli eyle' diyebilmektir marifet. Bazen şifa, hastalığın bedenden gitmesi değil, ruhun o hastalıkla yaşamayı öğrenmesi, sabırla olgunlaşması ve Rabbi'ne daha da yakınlaşmasıdır. Peygamberler dahil en sevdiği kullarını hastalıklarla imtihan eden Rabbimiz, bu imtihanla bizden bir şeyler alırken, aslında bize çok daha değerli şeyler vermektedir: sabır, metanet, günahlardan arınma ve manevi mertebeler...

Şifa arayışınızda duayı asla terk etmeyin, ama duanızın sonucunu da Rahman'ın hikmetine bırakın. O, sizin için neyin en hayırlı olduğunu sizden daha iyi bilir. Hastalık ateşi bedeninizi yakarken, bırakın istiğfar ve dua gözyaşları da ruhunuzdaki günah kirlerini temizlesin. İşte o zaman, sonuç ne olursa olsun, siz bu imtihanı kazanmış olursunuz.